

Písňové listy, uspořádány.
Písňové listy Antona Günthera — kurátorská sbírka s nářečními texty, notovými faksimily a originálními pohlednicemi s písněmi od roku 1895.
1. Da Sonn steicht hentern Wald drüben nei, besaamt da Wolkn rut, a jeder lecht sei Warkzeich hie on schwenkt zen Gruß sän Hut. 's is Feieromd, 's is Feieromd, 's Tochwark is vullbracht, 's gieht alles seiner Hamit zu, ganz sachta schleicht da Nacht. 2. On übern Wald a Vöchela fliecht noch sän Nast zu. Ven Dörfl drübn a Glöckl klengt, dos maant: lecht eich ze Ruh. 3. Do zieht's wie Friedn dorch dr Brust, 's klengt als wie a Lied, aus längst vergangina Zeitn rauscht's gar hamlich dorch's Gemüt. 4. Gar manichs Harz hot ausgeschlogn, verbei is Sorch on Müh', on übern Grob ganz sachta zieht a Rauschn drüwer hie.
Quelle ↗1. Ich bie a Groshahner, schtieh früh zeitlich auf, mit dr Saf' ofn Buckl gieh'ch of dr Wies' nauf. On do hahn ich halt fläßisch, bis da Schwiodn dort liegn, tu mei Saf' wiedr wetzn, deß da Fonkn wag fliegn, on nort aß ich mei Brot on mân Kas, mân Kas, on Omd tängl ich mr wiedr mei Saf'. Refr.: On do hahn ich halt fläßich bis Schwiodn liegn. 2. Ho ich 's Bulla vull Kemml on a halbs Kawl Brot, a baar Quarke mi Buttr, do ho ich schtammfoot. Refr.: On do hahn ich halt usw. 3. Mei Pfeif die muß brenna, ifs garfüchtich oder schü, on ich bie emmr lustisch, wenn ich Grosh hahna gieh. Refr.: On do hahn ich halt usw.
Quelle ↗1. Da Gutsgoh is doch überall en Arzgeberch bekannt, weil dort da grötztn Kältn sei wie nergust en ganzn Land. On wenn gleich Aner da Nos desfreet, bo sacht mr dort hält aa: Es kömmt nischt üwer de Gemütlichkeit; Hm ti te ra ta tan, es kömmt nischt üwer de Gemütlichkeit. Hm ti te ra ta tan. 2. En Gutsgoh do sei schüna Mad, dos muß a jeder sogn, war sich dort obn verheicern will, dar darf når Nana frogn. Doch sei ja hält is ganza Gahr a fu a motterlao, wenn hält noch a baar meh Boffn warn. Hmtiteratatos. 3. Wenn Aner mit ener Madl do amol en Wertshaus lacht, do werd schu nort en andern Toch a Dominklich zammgentacht, do haßt, er hot sa hamgefehrt on feiern tonnela ao, dos gieht en ganzn Stadtl rem. Hmtiteratatos. 4. En Sommer is de ons ganz schü, do is da besta Zeit, do fah mr en da Schwomma gieh, da Schwarzbeer sei net weit, dr Hert-Bebb treibt da Küh früh aus, en ocha fah mr na nei, do bleft r en eria Waldhorn nei. Hmtiteratatos. 5. Na is en Sommer en schän Haus, da Schwammasupp besamm, gebofine Knödla mit Greislbeer on a Kaffeetopp drnamm. Do werd nu tüchlich neigelecht, Töpp Kaffee säft mr pnos, nort kömmt noch ena Pfeif Towak drnamm. Hmtiteratatos. 6. Zen Fäst do is dr Teifl los, do sieht mr lauter Narrn, do sei nu Budn lia on gruß, of dr Reitschoul fah mr fahren. Of dr Stroch sei Leit on en Wertshaus is ka Plozl meh ze sah, on wu mr hie kömmt härt mr nischt nie. Hmtiteratatos. 7. En Sonnich wenn da Kerch aus is, do giebt ka Mad net dahamm, ar gieht en de Powerenz gustehn, denn sifer war la Labn. Do werd ve dan on gin geredt, ve da Weiser on ve de Gemoa, 's werd a manich Stamperla neigeferzt. Hmtiteratatos. 8. On Wenter en Weihnacht rem do is schu pfarisch kalt, do liecht dr Schnee schu ernobn, en Stadtl wie en Walt. On fah mr aa, wenns klämt on schneit, ze ken Fenster meh naufsah, do setzt mr sich aweng of dr Ufnbank. Hmtiteratatos. 9. Da Mad die sign en Wenter Omd ben Klipplsack besamm, do werd geschickert on gelacht, 's werd manich Zobl aufgobn. War oft obn dabei sei kämt, do kämt mr wos hörn on sah, denn do giebt's üwer da Boffn nei. Hmtiteratatos. 10. Do krieche en Tol Nachern, dr Schüd-Seff mit de Harmenie tut ja eita Gahr nei sehren. Da Mad die henna, wenns rautwarts klebt ben Mod schü ema sboa, on de Seff dar spielt en Radetzkymarsch. Hmtiteratatos. 11. En Wiesatol, wenn Gahrmarkt is, do laft nu Alles nei, a jeder waß doch ganz gwies, deß da Gocn billich sei, da Gocn kostn an Güldn när on da Gauserei kost zwoa, ower billich is en Wiesatol. Hmtiteratatos. 12. Do krieckt mr gutn Wei, da Musst spielt a Liedl auf, drum kehren da Leit garn ei, dr Wei dar schmeckt on trecht sich gut, doch dârf mrsch net verlah, denn wenn er nauf en Nichil steicht klebt. Hmtiteratatos. 13. En schünstn is da ons drhamm, wenn Aner feiern tut, do henna da Leit on Fanster drah nit wâr da gröftsta Nut. A Fremde tracht, wod is denn dos, dos ho ich noch net gesah: Nu da ons do haßt mrsch of de Supp. Hmtiteratatos.
Quelle ↗1. Ich gieh' en da Schwamma, früh wenn d'r Toch grät, wenn de Vögl schü' senga, gieh' ich über d'r Had'. 2. On komm ich en Wald nei, bi' ich wie drham, mich kennt a jed's Flackl, ích kenn jed'n Bam. 3. Ofn erschte'n Blick sah' ich's an Fichtl schuh' a', eb onter de Est wu a Pilzl schtieh kä'. 4. Su laf ich en Wald 'rem, bergauf un' bergo, on' such' a su lang, bis ich's Sackl vull ha'. 5. Wie schü' is' en Wenter, hot mer Schwamma en Haus, do macht mer ena Supp' oder Schwammasoß draus. 6. Ich bi 'a Schwammagieher on bleib' a' drbei. Ich gieh' en da Schwamma, su lang' Schwamma sei.
Quelle ↗Ich bie a Klipplmadl, dreh is Zwernsfadl, sitz' ben Klippelsackl álla Omd, loss da Klipl sprenga, thu mir Liedl senga, on' bi' flässich, dess der Arm oft brommt. Klipp klapp, klipp klapp, Klippl klipp klapp ...
Quelle ↗1. Ach Gott, wu sei denn gena Gahr'n, wu sei die Zeitn hie, wie ich noch gong on rüftisch war on konnt mit'n Ranzn gieh. Ja itza pärt sich Allis auf, da Hâar sei weiß wie Schnee, on greif ich erschl'ofn Kopp bo rauf, uje uje uje je. Refr.: O du guta ålta Zeit, wie lacht mer mei Harz vull Freid, wenn ich dent an gena Gahr, wie ich gong on rüftisch war. 2. Wos war ich fer a luftich's Blut, mit alla Salb'n gschmert, war ah aweng en Madna gut, ho manichs hamgesefert. Ich ho ah manichs Liewa Nacht ist aufgetanzt bis fräh, ower itza werd mr ausgelacht, da Baa wolln nemmr gieh. Refr.: O du guta ålta Zeit usw. 3. Ze meiner Zeit do hot mr noch ve taner Bah gewufst, do hob'n hält, wenn mr ra'n wollt, da Baa fest har gemußt. Wu da Vorbn ho mr ah manichs a schü's baar Guldn kriecht, ower itza sieht be dr grötztn Ploch nischt raus aus dr ganzen Gschicht. Refr.: O du guta ålta Zeit usw. 4. B' reimgera'st war ich überall, als Bordnmaß bekannt, ho viel gesagt, bi manichsmal ah naus als Musitant, ho Gelch gespielt on Flöt hequ, a Liedl war mei Zahn, ower itza is mit Alln schu Nus, nu haßt's: Seff, blei' drham. Refr.: O du guta ålta Zeit usw. 5. Mei Frah die mußt ven Geberch sei, ho's net andersch zsammgebracht, ich konnt mit Muln on Djugern üst, ho immer ah ehn gebacht. Sie war owerlaber ah ena schüna Mad, wie sa gong on rüftisch war, ower itza, ach du liewer Gott, hot sa ah schu grawa Hâar. Refr.: O du guta ålta Zeit usw. 6. Mei Pfeif die is mr'd Liebsta noch, su is's be aln Leit, sie is of meina altn Toch mei bester Zeitvertreib. On werd mr amol da Zeit racht lang, bo mach ichs hält a su: ich seg mich hie of dr Ufnbant mit dr Pfeif on sing dru. Refr.: O du guta ålta Zeit usw.
Quelle ↗1. Dr Hânnis is gânga zen Nannl of dr Freid, 's is Wenter gewas'n on dr Wach wâr verschneit, ar is be Neideck'haus en schtockfostener Nâcht, wollt garn sah' wos sei Nannl en Barnichar mâcht, on dr Hânnis gieht of Barnichar zu. Refr.: Hânnis, trau fei net za viel, da Mad die treibn oft fâlisch Schpiel, da Lieb' die is ja freilich schü, doch muss mr da Mad verschtieh. 2. Ar kömmt 'n Kreizwach, 's wâr allis verweht, robnachwarz wâr da Nâcht on en Wach sieht ar net, do härt'r ven Welfn, wie's Zwolfa schlogn thut, nu denkt sich dr Hânnis: itza hots a ka Nuth, on dr Hânnis dar gieht hâlt drauf zu. Refr.: Hânnis, trau fei net za viel, usw. 3. Ar gieht den Geleit'n noch, 's wâr ka Schlepp'n-Bâh', doch kömmt'r noch Barnichar an ehr'n Heisla â, dr Hânnis schmasst en Schneebâlln zen Fensterla nauf, on 's Nannl en dr Kammer mâcht ganz sachta auf, on dr Hânnis dar hot gar ka Ruh'. Refr.: Hânnis, trau fei net za viel, usw. 4. Bebb, bist du's? sacht 's Nannl, nu hi sackermânt, sacht dr Hânnis voll Archer, nu pfui Teifl, die Schând! alsa Bebb hast'n itza, is dos a Bericht! meistwagn kastn nama, ich kriech Mad genuch, on dr Hânnis gieht en Wertshaus itzn zu. Refr.: Hânnis, trau fei net za viel, usw. 5. Drauf sitzt'r en Wertshaus bis en andern Toch früh, denkt: steich's mr ofn Buckl, uhna der werds schu gieh', ower Poss'n gelab' fei kan Mâdl of dr Walt, die schmern an an'r â on sei fâlisch wie's Geld, on Poss'n is is Sej a su. Refr.: Drem Poss'n, trau fei net za viel, usw.
Quelle ↗1. Als Gong bi ich gange übern Berg nauf in Wald. Ho gepfiffen on gesonge, deß wie weit hot geschallt. 's hobn de Lering getrillert huch drubn in der Luft, on in Walle do hot halt immer der Kuckuck geruft: Refr.: Kuckuck, Kuckuck, Kuckuck. 2. Do ho ich wie lang hintern Fichtel gelauscht; schie still is gewaasen, nâr der Wald hot gerauscht. On konnt ich 'n Kuckuck nirgnst saah on nirgnst spürn, do ho ich halt salber in Wald neigeschriern: Refr.: Kuckuck, Kuckuck, Kuckuck. 3. De Zeit is vergange, ich mußt fort ve derham, mußt mei Haamit verloßen, en Wald on de Baam. Doch ich ka 's net vergassen, mich zieht's immer hi, wu ich als klaaner Gong naus in Wald gange bi. Refr.: Kuckuck, Kuckuck, Kuckuck. 4. Es Frühgahr kimmt wieder on der Schnee tut zegieh. Mer hart lustige Lieder of de Wiesen wird 's grie. Es ändert sich manichs, vergieht mit der Zeit, nâr der Kuckuck, daar schreit in Walle, wie gemol noch heit: Refr.: Kuckuck, Kuckuck, Kuckuck.
Quelle ↗1. Is kömmt nischt üwerin Pfeif Towâk, is kömmt nischt üwer dr Pfeif, is kömmt nischt üwerin Pfeif Towâk, is kömmt nischt üwer dr Pfeif. Denn da Pfeif vertrâbt an Kömm'r on Sorg'n, drem rach ich heit, drem rach ich morg'n, is kömmt nischt üwerin Pfeif Towâk, is kömmt nischt üwer dr Pfeif. 2. Eb Sommer on Wenter, 's is allis aas, is kömmt nischt üwer dr Pfeif, do racht mr da Pfeif ganz uhna Schpas, is kömmt nischt üwer dr Pfeif. En Sommer wenn mr en Wâld 'naus gieht, on en Wenter wenn mr ben Ufn sitzt. Refr.: Drem kömmt nischt üwer dr Pfeif usw. 3. En da Schwamma gien on ka Pfeif mit hobn, is kömmt nischt üwer dr Pfeif, dos brengt mr doch gewies net zamm, is kömmt nischt üwer dr Pfeif. Denn wenn mr en Wâld a su remkrieng thut, do schmeckt ena Pfeif noch amal asugut. Refr.: Drem kömmt usw. 4. On wenn ich amol en Kopp voll ho, is kömmt nischt üwer dr Pfeif, do zend ich mr hâlt a Pfeif'ala, is kömmt nischt üwer dr Pfeif. Nort bi ich wieder lustisch, wenn dr Towâk glüht on dr Rach esu en dr Nos remzieht. Refr.: Drem kömmt usw. 5. Nonga Assin is ena Pfeif wos wart, is kömmt nischt üwer dr Pfeif, ich kenn nischt Schânersch of dr Ard, is kömmt nischt üwer dr Pfeif. On wenn sa nemmr brennt, werd sa ausgekloppt on wieder ena neia âgeschloppt. Refr.: Drem kömmt usw. 6. Mei Pfeif die mâcht mr emmr Freid, is kömmt nischt üwer dr Pfeif, drem rach ich a ze jeder Zeit, is kömmt nischt üwer dr Pfeif. On wenn sa racht dâmmt is mr âllamol fei; drem soch ich a emmer on bleib drbei: Is kömmt nischt üwerin Pfeif Towâk, is kömmt nischt üwer dr Pfeif.
Quelle ↗Deitsch on frei, deitsch on frei, Wer wullt's annerscht sei? 's Erzgebirg is unser Heim, Dort bleibt's Herz allwei!
1. In Winter, wenn 's oft störmt on schneit, wenn's wattern tut wie net gescheit, wenn 's Windwehe schmeßt bis an Fanster ra, deß mer oft net naussaah ka, on is derzu racht pfaarisch kalt, deß mer kan Hund nausstußen tut, ja do is an schönnsten of der Ufenbank, wenn es Pfeifel brennt, werd de Zeit net lang, wenn es Feier brasselt is in Stübel warm, do ka's wattern, deß Gott erbarm. 2. On wenn mer Obnd oft hutzen gieht, do is mer fruh, wenn mer es Haifel sieht. Mer muß oft woten bis an de Knie, ober es is waß Gott ganz schie. On kömmt mer nort in Stübel nei, haaßt's: „willkomme, namm når Platz. Komm setz dich mit of der Ufenbank, zünd e Pfeifel a, werd de Zeit net lang, wenn es Feier brasselt is in Stübel warm, do ka's wattern, deß Gott erbarm." 3. On sitzt mer nort racht schie besamm, do is Gemütlichkeit on Laabn. Do werd erzöhlt on Hetz gemacht bis oft nooch Mitternacht. Der Kaffeetopp stieht in der Rähr, waar will, daar schö'ppt sich ei. On do setzt mer sich halt of der Ufenbank, denn ben Kaffeetopp werd de Zeit net lang, wenn es Feier brasselt is in Stübel warm, do ka's wattern, deß Gott erbarm. 4. Hot aaner oft racht weit ze gieh, do muß 'r in Winter viel ausstieh, do zwickt 's in de Hand on in de Ohrn on der Bart is eigefrorn. Ober kömmt mer ham, werd sich ausgezugn, en Schnee dan stampt mer o. On do setzt mer sich halt of der Ufenbank, zünd e Pfeifel a, werd de Zeit net lang, wenn es Feier brasselt is in Stübel warm, do ka's wattern, deß Gott erbarm. 5. De Ufenbank die is aah gut, wenn 's derham e Mol gewittern tut, wenn de Fraa brommt on net aufhärn will, is der Ma ganz aafach still. Er sogt gar nischt on denkt derbei: Die hart schu wieder auf. Er setzt sich halt of der Ufenbank, zünd e Pfeifel a, werd de Zeit net lang, wenn es Feier brasselt is in Stübel warm, do ka's wattern, deß Gott erbarm. 6. On is mer in der Fremd, uje, do sieht mer oft kaa bissel Schnee, ve Gemütlichkeit ist aah kaa Red, on es Hutzengieh kennt mer net. Do denkt mer freilich manichsmol, is mer su e motterlaa: Ach wie schie is derham of der Ufenbank, wenn es Pfeifel brennt, werd de Zeit net lang, wenn es Feier brasselt is in Stübel warm, do ka's wattern, deß Gott erbarm. 7. Of der Walt, do is schu immer e su, do streiten de Leit on hobn kaa Ruh. E jeder will wos Bessersch sei on bild sich enn Stiefel ei. Do is an besten mer nimmt sei Pfeif on lacht sich når aans derzu. Denn an schönnsten is of der Ufenbank, wenn es Pfeifel brennt, werd de Zeit net lang, wenn es Feier brasselt is in Stübel warm, do ka's wattern, deß Gott erbarm.
Quelle ↗Drauß im Wald, do steht a Bamel, a Vugelbeerbamel su grien. Wenn 'r blieht, do duft 'r su gut, 's ganze Tal in d'r Sonn'n verglieht.
1. Nu saht naus wie's wattern tut, saht naus wie's schneit, heit känn' mr net ham gieh denn dr Wach is za weit. E nu sa ja, e nu sa ja, drem bleibn mr noch a weng do, e nu sa ja, e nu sa ja, drem bleib'n mr noch a weng do. 2. Ja heit be dan Watter do känn' mr net ham gieh, Mr kännt'n sich verlafn on wisst'n net wuhie. Chor: E nu sa ja, usw. 3. Wos wolln mr denn mach'n, wos wolln mr denn treib'n, Be dan Watter iss en best'n, wenn mr do sitz'n bleib'n. Chor: E nu sa ja, usw. 4. Da Ther is' verwattert, da Fanster sei gefrorn, Owerhenna en dan Schtüwl iss gemüthlicher word'n. Chor: E nu sa ja, usw. 5. Heit schlüsst mr kan Hund naus, heit müsst mr drfrern, drem tut når racht flässich en Ufn nei schern. Chor: E nu sa ja, usw. 6. Schenkt når noch a Halwa, a Halwa schenkt ei, Mer bleib'n heit noch lustig — war wass wu mr morgn sei! Chor: E nu sa ja, usw.
Quelle ↗Drham is drham, koa's annerscht nett sei. 's Herz zieht dich immer nach'm Erzgebirg rei.
1. An dr Grenz ve Sachsn, wu de Schwarzbeer wachsn, wu sich Braatnboch hiezieht, wu's nem nooch Hansgörgnstodt gieht, dortn stieht a Wirtshaus, guckt dorch Busch on Baam raus, ubn is aa a Tafl drah, die zeicht's en jedn ah: Dos is de Draakschänk, is weit on braat bekannt, weit rem in Sachsn wie in Böhmerland, on gieht mr dort verbei, do räßt's en jedn nei, war in dr Draakschänk ruht, dar klabt aa gut. 2. Drackit klingt dar Nahma, dos is rachter Sahma, wos do in dan Wirtshaus is, denkt a manicher ganz gewiß, doch sitzt aaner drinna, griecht'rsch aa ball inna, manicher Grienerts is net rut on singt sei Liedl gut. Refrain wie oben. 3. När dos guta Assn, dos mächt mr orndlich frassn, Bier on Wei in Hüll on Füll, alles gut on kost net viel, is mr aweng besoffn, kah mr aa dort schlofn, de ganza Nacht, en ganzn Toch — wenns paßt, de ganza Woch. Refrain wie oben. 4. Neilich war ich drinna, ich worsch aa ball inna, gesonga habn mr on gelacht, bis tief nei in sinkita Nacht, 's Bier war gut on's Assn, ich hett ball drauf vergassn, su a Hetz on su a Labn — ich kam ball nimmer ham. Refrain: Schuld war de Draakschänk, usw.
Quelle ↗1. Trauta Lieder här ich wieder, hamlich en dr Mottersproch, on tief drenna en da Wälder klengt dos alta Rauschn noch. Grüß dich Gott, o du mei Arzgeberch, grüß dich Gott, du grüner Wald, o wie garn kehr ich ze dir zerück, wu's su hamlich klengt on schallt. 2. Deina Täler, deina Hüttn, deina Barch vull Wälder grü, konnt ich draußn en dr Fremd erscht racht begreif'n on verschtieh. Refr. Grüß dich Gott, usw. 3. Der g'härt allis, meina Lieder aus dr Brust tief drenna raus, denn du host ja 's schänsta Flackl, drubn of'n Barch mei Vaterhaus. Refr. Grüß dich Gott, usw. 4. Is aa draußn en dr Fremd oft manichs noch su reich on schü, du bist mer doch noch viel liewer, du allaa kast mich verschtieh. Refr. Grüß dich Gott, usw.
Quelle ↗1. Of da Barch do ist halt lustich, of da Barch do is halt schü, do kömmt de Sonn en aller erschtn, scheint sa aa en längsten hie. Wu da Wälder hamlich rausch'n, wu da Had su rötlich blüht, mit kan Känich mächt ich tausch'n, weil dort drubn mei Heisl schtieht. 2. 's Wasser is su klar on kiesich on de Luft weht frisch on raa, drem sei mr aa su schü gewachsn, net gar ze gruß on net ze klaa. Refr. Wu da Wälder, usw. 3. Tief en Wald do wachsn Schwamma, schreit dr Kukuk, sprengt 's Reh, üwer tausnd Beer on Blümla streicht dr Wend drubn of dr Höh. Refr. Wu da Wälder, usw. 4. Zässich, Hanftlich, Grünerts, Stieglitz, allerhand Vögel wunnerschü, senga tausnd schüna Liedla, baun dort drubn ehr Nastl hie. Refr. Wu da Wälder, usw. 5. 's is su hamlich, stell on friedlich, als wär mr ball an Hemml dra, denn dr Mond mit seina Sterla scheint net weit ve ons drvah. Refr. Wu da Wälder, usw. 6. Bie gar weit en Land nei ganga, wu de Mensch'n andersch sein, doch ich bie ball wieder komma: når do drubn, do is mr fei. Refr. Wu da Wälder, usw.
Quelle ↗1. Dort wu de Grenz vun Sachsen is, in Wald de Schwarzbeer blüht, dort wu mer heit noch klippeln tut, in Winter hutzen gieht; do stieht net weit vun Wald derva, sieht kla un ärmlich aus, a Hüttel når aus Holz gebaut, dos is mei Vaterhaus. 2. Dort is dos Flackl, wu ich ho is erschte Wort gehärt, dort wu mei Mutter mir als Kind is Baten hot gelehrt, wu ich als Gung de Ziegn ho getriebn zun Stalle naus — wie war ich doch glücklich do derham in Vaterhaus. 3. Do draußen in der fremden Walt, do find ich halt ka Ruh, de Heiser sei do ganz aus Sta, de Menschen aa asu. A jeder singt a andersch Lied, doch mitten drinne raus, do klingt's un ruft's: Vergaß fei net derham die Vaterhaus. 4. Dos Heisel is mei liebster Ort, mei Denkn un mei Treibn, wu ich aa rümlaaf un hiekomm, werd når dos Heisel bleibn. Such ich aa in der Fremd mei Brot, muß ich aa wieder naus, ích kehr halt immer garn zurück, ham in mei Vaterhaus.
Quelle ↗Glück auf, Glück auf, dr Steigr kimmt! Und er hat sei helles Licht bei dr Nacht schun angezünd't.
1. Ihr Leitla freit eich alla, guckt naus, wie's draußn graabela schneit! De Weihnachtszeit is komma, vergaßt alln Zank on Streit. O selicha Zeit, o Weihnachtszeit, du brängst ons wieder Friedn, machst onner Harz vull Lust on Freid, o selicha Weihnachtszeit. 2. Wie glänzn hall de Lichtla Berschtuhlnst aus jedn Fansterla raus; denn 's zieht dorch jedn Stüwl 's Bornkennl ei on aus. Refr.: O selicha Zeit, usw. 3. Horch, wie de Glockn klenga ons zu en stiller, heilicher Nacht, on fromma Kinder senga: Eich is heit Friedn gebracht. Refr.: O selicha Zeit, usw. 4. O komm doch heilicher Friedn on klopp an jedn Fansterla ah, zieh ei en alla Harzn, deß jeder senga kah: Refr.: O selicha Zeit, usw.
Quelle ↗1. Himmelschlüssele, blüh! Draußen is wieder schie, draußen is wieder fei, 's is dr Winter verbei. Himmelschlüssele, blüh, draußen is wieder schie. 2. 's Bachel rauscht dorch'n Wald, 's is aah nimmer su kalt, 's singt jeds Vögele fruh, fliegt senn Nastl schu zu. Himmelschlüssele, blüh, draußen is wieder schie. 3. 's werd dr Sunntig ball sei, noochert kumm ich vorbei, namm dich miet dorten hi, wu dos Haisel tut stieh. Himmelschlüssele, blüh, draußen is wieder schie. 4. Himmelschlüssele gieh ze menn Madel miet hi! Söllst dos Schlüssele sei in ihrn Herzen tief nei. Himmelschlüssele, blüh, draußen is wieder schie.
Quelle ↗1. Wenn de Blümla nimmer blüha un kaa Vögela läßt meh sei Liedel schalln, wenn de Vugelbeer rut glüha, ven de Baamer de Blätter falln. Nort is Harbist worn, allis muß verdorrn, wos su schie geblüht zer Sommerszeit. Schafft fest Haazing rei, 's muß warm im Stübel sei, wenn's im Winter stürmt un schneit. 2. Gieht de Sonn schu übern Tog ei un der Naabel drückt sich an de Fanster ra, wenn de langa finstern Obnd sei, kriecht mer wieder an Ufen na: Nort is Harbist worn, allis muß verdorrn, wos su schie geblüht zer Sommerszeit. Schafft fest Haazing rei, 's muß warm im Stübel sei, wenn's im Winter stürmt un schneit. 3. Sieht mer hie un do de Robn fliegn, un der Wind saust frostig über Wies un Wald, tut's von weiten schu nooch Schnee riechn, hinnern Barg haar su eisig kalt: Nort is Harbist worn, allis muß verdorrn, wos su schie geblüht zer Sommerszeit. Schafft fest Haazing rei, 's muß warm im Stübel sei, wenn's im Winter stürmt un schneit. 4. Is de Gongazeit verschwunden, Lust on Lieb verrauscht, vorbei de schännsten Gahr, hot es Herz sei Ruh gefunden, is der Mensch alt, sei weiß de Haar: Nort is Harbist worn, allis muß verdorrn, wos su schie geblüht zer Sommerszeit. Schafft fest Haazing rei, 's muß warm im Stübel sei, wenn's im Winter stürmt un schneit.
Quelle ↗Schlaf, mei Kinnla, schlaf, da Vata hit die Schaf. D'r Muater steht ihr Spinnrad still, wei's Kinnla jetzt ni schlafn will.
1. Vergaß dei Haamit net! Su singt jeds Vögele. Vergaß dei Haamit net! Su rauscht der Wald. Es heilt der Storm ons zu in kalter Winterschzeit: Vergaß dei Haamit net, dort is dei Halt! Fest stieh zen Volk, der Haamit trei, su wolln mir Arzgebirger sei! 2. Jeds Blümel wos do blüht, der Wind daar drüberzieht, on's Bachel rauscht ons immer haamlich zu: Vergaß dei Haamit net! Denk a de Gongezeit, wie du derham glücklich warscht on fruh! Fest stieh zen Volk, der Haamit trei, su wolln mir Arzgebirger sei! 3. Als letzten Abschiedsgruß ruft noch der Vater nooch, wenn's Kind verloßen muß es Elternhaus: Vergaß dei Haamit net, on ehr dei Mottersproch! Mog's komme wie's når will, horch, halt fei aus! Fest stieh zen Volk, der Haamit trei, su wolln mir Arzgebirger sei! 4. Wächst aah når Gros dort drubn, is aah der Winter lang, sei doch de Barg vull Wälder frisch on grü. Vergaß dei Haamit net, wenn's noch su aafach is, denn in der Haamit is doch immer schie! Fest stieh zen Volk, der Haamit trei, su wolln mir Arzgebirger sei! 5. Drüm Leit ven Arzgebirg, blebbt aafach, racht on fest, wie onnre Wälder drubn of grüner Flur. On loßt ons alle Zeit echt deitsche Brüder sei on gabt en Handschlog drauf zen alten Schwur: Fest stieh zen Volk, der Haamit trei, su wolln mir Arzgebirger sei!
Quelle ↗S'Heederfraal geht übers Feld, singt a Liedla durch die Welt. Heederfraal mit'm retn Rock, 's Herz is vull von Heimatlock.
Wenn d'r Frühjohr kümmt ins Land und dr Fichtelberg entstrahlt, zieh'n mr widdr übers Kammgebirg wie's d'r Brauch is von altersher.
1. Wenn de Vugelbeer blüht, o wie schie deß dos sieht, 's is als wenn lauter Schneeballn ven Himmel rei in Laab falln. Wenn de Vugelbeer blüht! 2. Wenn de Vugelbeer blüht, freit sich Herz on Gemüt, 's is a Summa on Klinga, loßt ons wannern on senga, Wenn de Vugelbeer blüht! 3. Wenn de Vugelbeer blüht, wu der Waag hamwärts gieht, alle Blümla of de Wiesen tunne duftig ons grüßen, Wenn de Vugelbeer blüht! 4. Wenn de Vugelbeer blüht, Walt, nort Gott dich behüt! Ich steig in Gebirg nauf, dorten gieht ann es Herz auf. Wenn de Vugelbeer blüht! 5. Wenn de Vugelbeer blüht, sing ich dankbar a Lied: Herrgott dir dank ich 's racht schie, weil ich dorten drubn derham bi. Wu de Vugelbeer blüht!
Quelle ↗Schwarzbeern, Schwarzbeern, su gut! Wer se ne kennt, dr kennt ka Glück. Drnah'n am Bach steht'r Strauch, mit'm blaun Geschick zurück.
1. Frisch ihr alten Kameraden, heit sing mer e Mol e Lied. Gieht alle z'samm in gleichen Schritt, ihr hinten dra singt aah fest mit. Waar schützt de alte traute Haamit en ganzen Volk zer Ehr, of Berg on Tol, in Stadt on Land, dos is de Feierwehr. Denn in Gefahr, in Lust on Freid, in Feierschnut, in Kampf on Streit, en Nächsten zer Wehr on Gott zer Ehr is immer hilfsbereit ze jeder Zeit de Feierwehr. Gut Schlauch, gut Wehr, gut Schlauch, dos is Feierwehrmanns-Brauch. 2. Be Storm on Blitz on Ugewitter, wenn's irgndstwu brenne tut, do rückt nort a ve kreiz on quer mit Spritz on Schlauch de Feierwehr. On is de Feierschglut gedöbert, nort kehr mer lustig ei, on löschen aabn, wu 's brenne tut, gelöscht muß alles sei. Denn in Gefahr, in Lust on Freid, usw. 3. Doch be Lust on Fastlichteiten, do rück mer alle aus, ob gruß, ob klaa, ob arm, ob reich, be der Feierwehr sei alle gleich, drüm bleibn mr gute Kameraden in Freid on in Malär, on rufen laut aus voller Brust: Gott schütz de Feierwehr! Denn in Gefahr, in Lust on Freid, usw.
Quelle ↗1. Itze is ober doch zen Lachen, es kömmt ann v'r, als hätten se gerod, wos se itze f'r Mode machen, alle z'samm en Kinnerspoot. Leitle, sei dos olbere Zeiten heit ze Tog doch ganz gewieß, weil mer nimmer ka onterscheiden, wos e Mannel on e Weibel is. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei! 2. De Maad die laafen röm in Hufen, schneiden sich o de lange Z'pp, daß mer denkt's sei Maurerpensel, on dos haaßen se Bubik'pp; tunne raachn wie e Wörschtlelufen Zigeretten on trinken Wei, Bier on Schnaps als wie de Mönner, ginne halb nackit in Wirtshaus nei. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei! 3. Sister fei Drohtbinder komme, 's Paulinel hot noch jed's gekannt, dos hatt lange schwarze Zudeln, is mit Mausfalln römerannt. Wenn dos h'tt e Mol s'lln denken, daß ne de Maad on Weiber ehrn, Trogn sich itze nooch seiner Mode, als wenn's lauter Paulinle w'rn. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei! 4. On de Bossen on de Mönner fange aah fremde Mode a, fanne aus wie ogelackt on wie e wos ze Huh geta. Lossen sich kan Bart meh wachsen, reden ve deitscher Art on Sitt, on derbei do machen se fluggis jede fremde Mode mit. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei! 5. Of'n Tanzbuden spielt de Musik: Timtiterim on timtitirem, on do wackeln se wie de Anten hi on haar on röm on nöm, ganz maschlachtig tunne se b'ken ugezugene Lieder heit, on singt aaner e orndlichs Liedel, haaßt's, dos war Altmodischkeit. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei! 6. 's werd schu noch e su weit komme, de Maad die m'ssen zen Militör, dorten m'ssen se orndlich farbeln mit Tornister on Gewehr. De Bossen m'ssen kochen lerne, putzen, flicken, de Stub auskehrn, bis se sich waarn racht besinne, wu se aagntlich higeh'rn. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei! 7. Mer k'nnt noch manichs Liedel singe, ve daaner neie Mode heit, ve Seidenstr'mp on korze Kittel, Grußtuerei on arme Leit. Doch es onterliegt kan Zweifel, hat n'r noch e wing Geduld, wenn de liebe Nut werd komme, daß die Mode der Teifel hult. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei! 8. Maadle, loßt eich net verschandeln, de sch'nnste Zier sei eire Haar, tut of eirer Ehr wos halten, laaft net röm wie e Foosendnarr. On ihr Bossen, tut net fraveln, tanzt net röm wie Klapperst'rch, denn die Gonge-Maaden-Mode verschandelt 's ganze Arzgebirg. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei! 9. M'gn se jubeln, m'gn se lachen, mir bleibn onnrer Haamit trei, deitsche Sitt on deitsche Lieder, deitsche Art on deitsche Trei wolln mer pflegn ze alle Zeiten. Treibn die andern aah ihrn Spott, e Volk wos h'lt of gute Sitten, dan hilft aah der liebe Gott. Sugar de Spatzen lachen, die machen e Mordsgeschrei, mit daaner neie Mode, dos gieht ne aabn net ei!
Quelle ↗Vugelbeerbamel, Vugelbeerbamel, wie blinkst du su rut und scheen! Dein Blatt is wu anders as andre Lait, dein Frucht kann ke Mensch verstehn.
Dr Schwammeklaaber geht durch'n Wald, sei Körbl is noch leer. Er suckt und suckt von früh bis spat, bis 'r Schwamme findt, nett mehr.